HELP! Er zit een heks op de bank!!

Overgangsperikelen, verdwalen in jezelf en ontdekken dat je niet alleen bent.

Zo ergens tussen je 38^e en 52 ^e sluipt ze ineens binnen. Eerst geruisloos, je hebt het gewoon niet door. Maar niet veel later maakt ze zoveel lawaai dat je niet om haar heen kan: de thermostaat moet omlaag, nee weer omhoog – want koud en warm lopen constant door elkaar heen, ze verstopt je sleutels, je weet niet meer wat je op je telefoon ging doen of wat je eigenlijk in de keuken kwam halen.

      In het begin wuif je het nog weg: ‘Het zal wel stress zijn’ of ‘het is gewoon druk op het werk’. Je denkt dat het wel vanzelf over zal gaan als je wat meer rust neemt.

      Maar helaas, ineens zit ze daar dan op je bank. Geen idee door welk raam ze binnen is komen vliegen, en waar ze haar bezem heeft geparkeerd. Een chagrijnige, prikkelbare, verwarde vrouw die bij het minste of geringste uit haar slof schiet, gek wordt van al dat zweten – vooral ’s nachts – en een plotselinge haat voelt tegen haar partner, alleen omdat hij ademt! (Hoe durft hij!)

      Ja ze is er, ze is je huis binnengeslopen, en hoe hard je ook probeert haar weer buiten de deur te zetten, het zal je niet lukken.

Welkom in de overgang!

Of kunnen we beter zeggen, welkom bij de grote verdwijntruc? Want voor je het weet is er iets weg, je taille, je libido, je zin om te socializen en nog veel belangrijker: is er iemand weg – JIJZELF! 

      En zit er iemand op de bank die je niet had uitgenodigd – de heks! En ze is voorlopig ook niet van plan om te verdwijnen.

Wacht eens even, wie is die vrouw?

In het begin herken je haar nog niet meteen. Je denkt: ik ben moe of ik heb het gewoon te druk, misschien moet ik vaker mediteren, of toch wat gezonder gaan leven en meer sporten. Wie weet helpt dat.

      Maar terwijl jij op zoek bent naar de logische verklaringen voor je huilbuien, opvliegers, vergeetachtigheid, woedeaanvallen en plotselinge sociale afkeer, zit de heks gewoon rustig op je bank. Het enige wat je nog kan bedenken is dat je gek wordt.

      Nee, lieve vrouw, je BENT NIET GEK, je bent aan het transformeren – een soort hormonale wedergeboorte, maar dan met zweet en woede. En ja, dat is verwarrend, pijnlijk en soms gewoon komisch.

      Je laat de vrouw die je was achter en bent op weg naar de vrouw die je gaat worden.

Alleen… je hebt nog geen idee wie dat is. En eerlijk is eerlijk, als je in de spiegel kijkt, word je ook niet echt blij van je spiegelbeeld. Je herkent jezelf gewoon niet meer. Geen wonder dat je het soms allemaal niet meer weet.

En dus zit je met die heks op de bank, met een hoofd vol mist en een broek die gisteren gewoon nog paste.

Bij mij zat er ook ineens een heks op de bank.  Ik had geen idee waar ze vandaan kwam, maar ineens zat ze er. Vanuit het niets kon ik ontploffen en was ik onredelijk, of ik wilde of niet.

      Ze vroegen me thuis dan ook vaak waar mijn bezemsteel stond en toen ik een keer door de plotseling opkomende woede echt letterlijk een bezem door de kamer smeet, werd er droog gereageerd: ‘O, kijk, de bezem vliegt zelfs zonder dat jij erop zit’.

      Nu kan ik er om lachen, maar op het moment dat het gebeurde, maakte het me nog bozer en machtelozer. Ik was echt veranderd in een kreng, en dat wilde ik niet.

      Ik zat mezelf zo ongelooflijk in de weg. Ik wist dat ik onredelijk was maar ik kon er gewoon niets aan doen. Ik was totaal mezelf kwijt. En wat het nog erger maakte, ik voelde me alleen en niet begrepen. Ik had echt totaal geen idee wat er met mij aan de hand was. Niemand had me gewaarschuwd over de overgang. En als ik er bij anderen naar vroeg, dan had niemand ergens last van gehad. Ik was dus gek!

      Waar je partner zich misschien afvraagt hoe die heks is binnen gekomen en what the hell zij met zijn vrouw heeft gedaan, vragen wij vrouwen ons af waar wij zijn gebleven, wat er is gebeurd. Welke geest er bezit heeft genomen van ons.

      En het ergste is: je denkt dat je de enige bent!

Misschien vraag jij je net als ik af waarom je niemand heirover hoort praten en waarom niemand je ervoor heeft gewaarschuwd.

      Als je de weg kwijt bent, niet meer weet wie je bent, je eigen spiegelbeeld niet meer herkent. Als je je machteloos voelt door al die veranderingen in je lijf, als je je onbegrepen en eenzaam voelt en het liefst weg wil duiken in een donker hoekje, als je je bedenkt dat je er echt helemaal alleen voor staat, bedenk dan alsjeblieft lieve vrouw: je bent niet gek en je bent zeker niet de enige!!

En dan ga je er op letten en over praten, en herken je ineens je medeheksen.

      In het begin zeggen ze dat ze nergens last van hebben, en vraag jij je dus echt af wat er mis is met jou. Maar hoe hard andere vrouwen het ook ontkennen, uiteindelijk heeft iedereen wel last in meer of mindere mate van de overgang en zitten ook zij met iemand op de bank die ze niet hadden uitgenodigd.

      Waarom zouden we alleen lijden als samen lijden ons lot verzacht? Waarom zouden we elke keer opnieuw het wiel uitvinden, als dat al generaties voor ons is gedaan?

      Waarom zouden we ons verstoppen omdat de maatschappij de overgang niet sexy vindt?

      Feit is dat 53% van de vrouwen boven de veertig is en dus vroeg of laat met de heks te maken krijgt.

De overgang is een afbraak en een opbouwfase.

Wat niemand je vertelt, is dat de overgang niet iets is waar je je voor moet schamen. Het is niet het einde! Het is een doorgang, een transitie naar een zelfbewuste vrouw, die weet wat ze wil.

      De rollen die je jarenlang hebt gespeeld, die van zorgende moeder, werkende vrouw, de lieve dochter, de altijd behulpzame vriendin, worden onder de loep gelegd. En je voelt: wacht eens even… wil ik dit eigenlijk allemaal nog wel?

      En dat is doodeng, maar ook bevrijdend! Want onder die afbladderende identiteit, onder al die rollen zit de echte jij, die nu naar buiten mag komen: de vrouw die weet wat ze wil, die zegt wat ze voelt, die niet meer voor iedereen wil zorgen. Die niet altijd ‘leuk’ hoeft te zijn!

De heks als boodschapper:

In sprookjes zijn heksen altijd eng, maar ook wijs. Ze zijn niet snel bang en dat is jouw innerlijke heks ook niet.

      Zij wijst je gewoon op alles wat je al veel te lang hebt genegeerd. Zij is niet gekomen om je te pesten of je leven overhoop te gooien. Ze is gekomen om je te laten voelen waar je jezelf bent kwijtgeraakt. Om je uit te nodigen je grenzen te stellen, om je ruimte in te nemen. Om je lichaam te eren en opnieuw verliefd te worden op wie je werkelijk bent: een prachtige, mooie en krachtige vrouw!

      En ja, dat gaat soms nu eenmaal gepaard met opvliegers, vliegende bezems of huilbuien. Maar vergeet niet: zij heeft een punt! Ze is niet gekomen om jou te slopen, ze is gekomen om jou wakker te maken!!

Wat helpt als je met haar op de bank zit?

Herken haar

Geef je heks een naam. Zie het als een fase, en besef: zij is er tijdelijk. Ze gaat echt wel weer een keer weg.

Praat erover

Met vriendinnen, met andere vrouwen. Je bent niet gek, je bent in transformatie! En dat is menselijk en pijnlijk en prachtig!

Juist doordat we er niet over praten, denken we dat we de enige zijn. Niets is minder waar! Sterker nog: door er samen om te lachen, te huilen en er over te praten wordt het allemaal wat draaglijker.

Kom in beweging

 Letterlijk: ga wandelen, dansen of yoga doen. Het maakt niet uit wat je doet, als je er maar blij van wordt. Zo zorg je dat je weer grip op je lichaam krijgt.

Laat los wat niet meer klopt

Sommige vriendschappen, gewoontes of verplichtingen passen niet meer. En het is oké dat jij de controle neemt over jouw leven en dat je dat opnieuw mag inrichten.

Zorg goed voor jezelf!

En niet door weer een dieet te volgen, maar door lief te zijn voor jezelf en naar je lichaam te luisteren. Geef het dat wat het nodig heeft: ruimte, zachtheid, gezonde voeding en redenen om te lachen.

En vooral: weet dat je niet alleen bent. We zitten allemaal vroeg of laat met onze heksen opgescheept. Heksen met humor, wijsheid, kennis en inzichten en vooral: met herkenbare verhalen die gedeeld mogen worden.

We komen erdoorheen. Niet perfect, maar wel echt!

Tot slot:

Dus als je vanavond weer op de bank zit en je ziet haar ook zitten - weet dan: het is ook jouw bank! Geef haar een knikje en bedank haar.

En denk: Pak je bezem maar, ik neem het vanaf hier weer over.